علاء الدولهء سمنانى آورده‌اند كه شيخ شهاب الدين سهروردى او را مبتدع مىدانسته است و شمس الدين تبريزى را از مريدان او دانسته‌اند و نيز گفته‌اند كه جلال الدين محمد و شمس الدين تبريزى گفته‌اند كه وى شاهد باز اما پاكباز بوده است و در دمشق با شمس الدين تبريزى ملاقات كرده است و گويند فخر الدين عراقى و اوحدى مراغى معروف به اصفهانى و سيد حسينى مدتى در چله خانهء او بوده‌اند و صدر الدين على يمنى هم از مريدان او بوده و اينكه فوت وى را به سال 536 نوشته‌اند درست نيست زيراكه كمال الدين ابو الفضل عبد الرزاق بن الفوطى در حوادث الجامعة در حوادث سال 632 گويد درين سال اوحد كرمانى را به پيشوائى صوفيه در رباط مرزبانيه برگزيدند و او را خلعت و هدايا دادند و شيخ حسن السمت را كه حاجبى بود با وى فرستادند و وى متكلم به زبان حقيقت و ارباب طريقت بود و ببغداد آمد و بجامع ابن المطلب فرود آمد و مردم بوى آهنگ كردند و فقرا و صوفيه برو گرد آمدند و ذكر او مشهور شد ، پس وى مىبايست در 636 درگذشته باشد . اوحد الدين كرمانى از بزرگان صوفيهء زمان خود بوده چنان كه محيى الدين ابن العربى در كتاب فتوحات از زبان او مطالبى آورده است و وى شعر فارسى را بسيار خوب مىگفته و رباعيات دلنشين دارد و منظومه‌اى بنام مصباح الارواح گفته است و چون چندى در اوايل قرن هفتم در دمشق زيسته و در همين سفرست كه شمس الدين تبريزى را ديده است البته ممكنست با جلال الدين محمد نيز در همان زمان و در همان شهر ديدار كرده باشد .